Ana içeriğe atla

Porto'da Gece Hayatı ve Ginsane

Geçen hafta İf İstanbul'un telaşesine rağmen Wolf Of Wall Street'e (WOWS) vakit ayırmayı başarabildim. Öncelikle şunu söylemek lazım, WOWS, çoğu eleştirmenin dediği gibi "Good Fellas'tan bu yana en iyi Scorsese filmi" değil. Bu, Casino'ya fena halde haksızlık olur. Hatırlıyorum da, Casino'yu Cine 5'te ilk izlediğimde üç gün etkisinden kurtulamamış, okulda ölü gibi gezinmiştim. Filmin son sahnesinde De Niro'nun, kocaman gözlükleriyle  bizlere bakıp thats's that deyişini, Raging Bull'un buruk finali kadar etkileyici bulurum. Hep öyle değil midir Scorsese sonları? Buruk finaller... Başladığı yere dönmeler....

WOWS, daha açılış sahnesi ile bizlere, hem tipik bir Scorsese filmi izleyeceğimizin, hem de bunun bambaşka bir deneyim olacağının ipuçlarını veriyor. Şöyle ki...






Daha ilk saniyelerdeki itiraf sekansı, Good Fellas'ın donan ekran üzerine dökülen, "as far back as i can remember i always wanted to be a gangster" repliğine benzer bir şekilde "the year i turned 26, i made 49 million dolars, which really pissed me off because it was three shy of a million a week" sözleriyle açılıyor. 




Ama bu benzer açılışlar daha en başta farklı yollardan ilerliyor. Mesela Goodfellas'taki rahatsız edici bıçaklama sahnesinin aksine, WOWS, bizlere seksi karısının boydan boya dikizleme imkanı veren, erotizm dolu anlar yaşatıyor. İlkinde araba, vahşetin gerçekleştiği ortamken, aynı araba ikincisinde  pervasız bir seks mekanı olabiliyor.Yani özetlemek gerekirse, Scorsese, Casino ve Goodfellas'ın kaba şiddetini, erotizm ve mizah (hedef tahtasına cüce fırlatma sahnesinden çabucak anlaşılabileceği gibi) ile ikame ederek, alameti farikası dış sesli anlatım üslubunu çok da geliştirmeden WOWS'ı kotarmış. Genç yönetmenler bile çok karakterli suç filmi çekerken hala bu üslubu kullanıp, üzerine tek bir taş koyamamışken (Taptaze örnek için  bakınız American Hustle) 70'lik Scorsese'yi hala Goodfellas'taki taktiği uyguluyor diyerek suçlayamayız. Neyse bugün tekrar İberya'ya dönüyoruz. Konumuz, yarımadada dolaşan bir heyula ile ilgili...


Sabah 6'da uyanmam ve gece 12 olmadan uyuyakalmam sebebiyle berbat bir gece hayatı kültürüne sahibim. Beyoğlu'nda yaşamama rağmen arkadaşlarımı eli yüzü düzgün bir bara bile götüremem. Daha önceki yazılarımda da farketmişsinizdir ki gezdiğim yerlerin gece alemlerinden hiç bahsetmem. Lizbon'da bile Barrio Alto'nun  çılgın caipirinha partilerinden bahsetmemişken Porto ve gece hayatı da nereden çıktı diye sorabilirsiniz. Fakat İberya'da dolaşan Ginsane (tabi yarımadakiler ginsane demiyor. İngiliz bir gazetenin koyduğu lakap bu) hayaletinden bahsetmemek  için düpedüz kör olmak gerekir.



Bu fırtınadan bihaber bloğumuzun daimi kalemşörlerinden Gurbet kuşu'nu (Artık geçersiz bir lakap bu! Çünkü Berlin'den Granada'ya göç ettiğinden beri lakabını "Bir Endülüs Köpeği" olarak güncellledik)  suçlamamak lazım. İspanya'nın Kürdistan'ı Endülüs'e bu furya uğramamış olabilir. Ama küstah İberya şehirleri Madrid, Barselona, Lizbon ve Porto gin+ tonik akımıyla sarsılmış durumda. Bu akım İspanyol gençlerini o kadar etkilemiş ki yakın zamanda İspanya dünya cin tüketiminde birinciliğe yerleşmiş. Tabii bu tüketim artışı akabinde  kendine has barların türemesine yardımcı olmuş. Bu özel mekanlar sadece İngiltere'nin veyahut  Hollanda'nın ana akım cinleriyle değil, yükselişte olan Fransa, Finlandiya veya Kanada'nın butik cinlerini de barlarında bulunduruyor.  Ayrıca son dönemlerde artan birbirinden farklı aromalı tonikleri en vasat marketlerde bile bulabiliyorsunuz.


Salatalık aromalı muazzam cin Hendricks' ten daha önce bahsetmiştik (buradan okuyabilirsiniz), bununla beraber Alman mucizesi olarak anılan Monkey 47 yoğun aromasıyla sade olarak içilmeye uygun. Fransız Magellan ise elma aroması ve turkuaz şişesiyle yazların değişilmezi.



Fransız kolonyalizmini tek bir şişeye barındıran Saffron ise kişniş, rezene, portakal kabuğu ve kakule aromalarıyla insanı İndoçin'in en debdebeli günlerine götürüyor. İlhamını Afrika tatlarından alan Whitley Neill ise Fransız sömürgeciliğine verilmiş tokat gibi bir cevap niteliğinde.

Cevap tabii ki sömürgecilik yarışında geri kaldığı için  dünya savaşını başlatan Almanya'dan değil, tahmin edeceğiniz gibi İngiltere'den geliyor. Whitley Neill, Baobab ağacı ve altın çilek gibi egzotik bitkilerle hiç bir şeye benzemeyen aromasıyla denenmesi farz bir içecek.




Konuyu Porto'ya bağlayalım. Candido Dos Reis Caddesi'ne gidiyoruz. Şahane manzaralı Douro nehri kıyısını, kıpkırmızı, buruşuk ve bir o kadar da yaşlı Avrupalılar işgal edince, Portolular yerli gece hayatını iç kısımlara kaydırmışlar. Burası, Lizbon'un Barrio Alto'su kadar uçuk olmasa da, Porto'nun en hareketli muhiti. Hele haftasonu denk gelirseniz, yoğun kalabalığı ve şık barlarıyla içindeki Asmalımescit ruhunu hissedebilirsiniz. Yine Asmalı gibi elindeki birasını sokaktan mı, yoksa bardan mı aldığı belli olmayan, çünkü sokağa ve bara her daim eşit  uzaklıkta konumlanmasını çok iyi beceren hipsterların cirit attığı yer burası. Ortamın gelir düzeyi bir seviye düşünce, insanların  "madem biraya 10 tl veriyoruz paşa paşa oturalım!" moduna çabucak giriverdiğini hepimiz biliyoruz. (bu tip fukaralar grubunun değişmez üyelerindenim)


Cin çılgınlığını ilk tattığımız mekan Gin Club. Burası 150'den fazla cin çeşidi ve onlarca tonik sayesinde binlerce cin tonik varyasyonu imkanı sunması için bile denenebilir. Bunca çeşitlilik sayesinde mekanda aynı kokteyli içmeden yıllar geçirebilirsiniz. Barmenler dev balon bardaklara soğuk gaz üfletip kafa yorucu cin kombinasyonları yaparken hipnotize olmanız an meselesi. Fiyatlar Portekiz ayarına göre bir hayli yüksek olsa da cine karşı zaafınız varsa denemeden gecenizi sonlandırmayın derim.


İkinci mekanımız  Portotonico da isimden anlaşılacağı gibi yine aynı formatta bir bar. Fakat burada fiyatlar biraz daha uysal. Üstelik cin dışı kokteyl çeşidi de doyurucu. Tek problem akşam on birden sonra boş masa bulmanın neredeyse imkansız olması.

Yorumlar

  1. Başkan bu fotoğrafları hangi makine + lens kombinasyon/lar/ıyla çektiğini söyleyebilir misin rica etsem?

    YanıtlayınSil

Yorum Gönderme

Bu blogdaki popüler yayınlar

Balıkesir Lezzet Turu 2: Ayvalık

Lezzet turumuzun ikici etabında Ayvalık var. Ayvalık'a varınca sorulacak ilk soru: Ayvalık tostu nerede yenir? Cevap ise basittir. Tansaş'ın yanında dizili olan tostçuların hepsi. Fakat arasında biri var ki ekmeği, malzemesi ve yapılış şekli hepsinden üstün, Mesut Büfe. Bir adet karışık Ayvalık tostu ve Tanık marka ayranıyla lezzet turunuza başlayabilirsiniz.


Eğer perşembe günü Ayvalık'a uğrarsanız pazarına denk gelebilirsiniz. Körfezin en renkli pazarı burada kurulur. Pazar için taa Midilli'den her hafta yüzlerce Yunanistan vatandaşı adaya akar.



Pazarda meşhur pembe domates, arapsaçı, radika gibi ege otları, dolma yapmak için kabak çiçeği ve en doğalından sepet peynirlerini alabilirsiniz. Eğer sabah geldiyseniz kabak çiçeklerini ağzı kapanmadan alıp, Güler Tatlıhanesi'nden lor böreğini yiyerek keyfinize keyif katabilirsiniz.



Benim gibi pazara geç uğrarsanız lorlu börek çoktan bitmiş olur. Sakın üzülmeyin, tatlıhanenin diğer spesiyelleri ise damla sakızı dondurmas…

İstanbul Hamam Rehberi 5: Beyoğlu Hamamları

Hamam turumuza Beyoğlu hamamlarıyla devam ediyoruz. İlk hamamımız Galatasaray Hamamı'nın 100 metre ilerisinde bulunan Çukurcuma semtindeki Ağa Hamamı.  Burası Beyoğlu'nun en çok tutulan hamamlarından. Hamam, sizi giriş kısmında güzel fıskiyeli bir havuzla karşılıyor.



Ama hamamın en büyük özelliği bu değildi. Zamanında burası İstanbul'un 24 saat açık bulunan yegane hamamıydı. Eskiden beri eğlence mekanı olan Beyoğlu'nda gecelemek isteyenler, evine gidemeyenler veya gitmek istemeyen çapkınlar (ünlüler de dahil) ve hatta sarhoşlar bu hamama gelip uyurlarmış. Fakat artık maalesef bu gelenek devam etmiyor. Ayrıca son dönemlerde çok popüler olan "hamamda kına gecesi" eğlencesinin de Galatasaray Hamamı'yla birlikte en çok tercih edilen hamamıdır. 2014 güncel fiyatlar: Giriş 40 tl, Kese ve masaj 5'er tl'dir. Yağ masajı ise 35 tl.


Yıllar sonra gelen edit: Bu hamamın şu sıralar unisex hamam olarak da hizmet veriyor. Ama sadece yabancılara. Yönetici Hüseyin …

İstanbul Hamam Rehberi 3: Unisex Hamamlar

Yeni jenerasyonun hamamdan kopmasının en büyük etkeni de hamamdaki cinsiyet ayrımı (ikincisi ise turistikleşen hamamların fiyatlarının uçuk boyutlara ulaşması olsa gerek). Grup halinde hamama gitseniz bile ikiye bölünmek zorunda kalıyorsunuz. Tabi otellerde gıcır gıcır hamamlarda böyle bir ayrım yok. Fakat buraların hem fiyatları uçuk hem de tarihi dokuyu otelin içinde canlandırma çabaları, hamam severleri pek de tatmin etmiyor. İstanbul'da orijinal olarak inşa edilmiş üç adet unisex hamam var.

Birincisi Süleymaniye Cami'sinin hemen yanında bulunan şatafatlı Mimar Sinan yapısı (1557'de yapılmış) olan "Süleymaniye Hamamı". Ama bu unisex hamamın bir kriteri var. Türkler tek başlarına hamama giremiyor (internet sitesi bile Almanca, İngiliz ve İspanyolca, Türkçe yok). Bu yüzden turist arkadaşlarınızla beraber hamama girebiliyorsunuz. Bu saçmasapan kuralı suistimal edenleri (yabancılara benzeyen sarı saçlı arkadaşınızı alıp hamama girmek) engellemek için yabancılard…